|
بررسی گوشی Sony Ericsson Aino سونی اریکسون اخیرا در حال ایجاد تحولی در محصولات خود است و Aino را هم می توان نشانه دیگری برای صحت این ادعا دانست. البته تصور نمی کنیم زندگی زیر سایه Satio و X10 چندان خوشایند باشد. به همین دلیل ، Sony Ericsson Aino شخصیتی دوگانه از خود ارائه می دهد. در نگاه اول ، آنرا یک پخش کننده موسیقی همراه با صفحه لمسی می بینیم اما این گوشی خود را به شکل یک گوشی کشویی هم مطرح می کند . گرچه این گوشی را نمی توان نسخه موبایلی PlayStation دانست اما Aino از قابلیت Remote play برای جفت شدن به صورت بی سیم با Sony PlayStation 3 برخوردار است.
همانطور که از گوشی های پیشرفته انتظار می رود ، Aino هم به امکانات بسیاری مجهز است . این گوشی از امکانات ارتباطی کامل ، مقصدیابی فوق العاده ، دوربین عالی ، میزان حافظه داخلی زیاد و یک منوی جذاب و ساده برای بخش Media برخوردار است. اما ، تمام قابلیت های لمسی Sony Ericsson Aino به استفاده از همین بخش اختصاصی Media Touch محدود نمی شود . opera mini هم به خوبی با صفحه نمایش لمسی گوشی Aino سازگار است . همین طور امکان استفاده از نرم افزار مقصدیابی به صورت لمسی وجود دارد که به صورتی روان هم کار می کند. شاید این ها را بتوان به منزله پشتیبانی گوشی از بازی های لمسی جاوا هم تلقی کرد. این ها تنها تعداد معدودی از اسرار این گوشی بودند . اجازه دهید نگاهی نزدیکتر به امکاناتی که این گوشی ارائه می دهد ، بیاندازیم. ویژگی های کلیدی
نقاط ضعف اصلی
در جعبه این گوشی محتویات چشم گیری دیده می شود: یک پایه رومیزی و یک هدست بی سیم که مسلما باید برای خرید جداگانه آن هزینه زیادی پرداخت می کردید ، بعنوان تجربه هایی رایگان با Aino عرضه می شوند. یک کارت حافظه 8 گیگابایتی هم در داخل جعبه دیده می شود که قطعا برای بسیاری از افراد کافی خواهد بود. رادیو FM با RDS دسترسی به رادیو FM در گوشی Sony Ericsson Aino از طریق منوی Entertainment صورت می گیرد . این نرم افزار امکان ذخیره 20 ایستگاه را دارد و از RDS هم پشتیبانی می کند.این رادیو رابط کاربری ساده ای دارد و امکان استفاده از سیستم شناسایی موزیک Track ID را نیز فراهم می کند. رادیو هم مانند پخش کننده موسیقی امکان پخش در پس زمینه را دارد اما هیچ جلوه تصویری خاصی ارائه نمی دهد. دوربین همانطور که می دانید Sony Ericsson Aino به یک دوربین 8 مگاپیکسلی مجهز است که می تواند عکس هایی با ماکزیمم رزولوشن 3264 x 2448 پیکسل ثبت نماید.این گوشی به فلاش LED هم مجهز شده است .رابط دوربین تنها از کنترل لمسی برخوردار است و همین امر به شما نشان می دهد که نباید انتظارات بیجایی از آن داشته باشید. پیش از این نحوه عملکرد منوی لمسی Touch Media را در برابر Media Center قدیمی گوشی مشاهده کردیم. Aino یک کلید شاتر اختصاصی هم دارد و در مواقع بسته بودن گوشی می تواند برای اجرای دوربین استفاده شود. ساختار منوی دوربین رابط دوربین را به سختی می توان با کلمه دیگری غیر از «ساده» توصیف کرد. به محض شروع دوربین ، آیکن بزرگی نمایش داده می شود و از شما می خواهد که حالت دوربین (عکاسی یا فیلمبرداری ) را انتخاب کنید. یک نوار ابزار ساده تنظیمات در پایین رابط و برخی کنترل ها در گوشه های بالایی آن به چشم می خورد. در گوشه بالای سمت چپ می توانید حالت دوربین را تغییر دهید و در گوشه سمت راست کلید خروج دیده می شود. نوار ابزار تنظیمات به طور پیش فرض پنهان است . تنها راه برای نمایان شدن این نوار ابزار ، استفاده از آیکن اختصاصی در گوشه پایینی صفحه است. در این نوار ابزار تنظیماتی چون حالت صحنه ، حالت فوکوس ، فلاش ، سلف تایمر ، رزولوشن عکس و برچسب گذاری جغرافیایی را می توانید تنظیم کنید. GPS Sony Ericsson Aino از یک گیرنده داخلی GPS هم برخوردار است. اما این گیرنده اصلا از حساسیت جالب توجهی برخوردار نیست. این گیرنده از زمان شروع تا قفل شدن به دو دقیقه زمان نیاز دارد و برای این کار باید در فضای باز قرار بگیرید. Aino به نرم افزار مقصد یابی Wisepilot مجهز است و تمامی امکاناتی که از یک نرم افزار مقصدیابی انتظار می رود ، ارائه می دهد. این نرم افزار از مقصدیابی در حین رانندگی و پیاده روی برخوردار است ، نقشه های آن مربوط به NAVTEQ است ، نمای سه بعدی در این نرم افزار پشتیبانی می شود ، تنظیمات فراوانی برای الگوریتم های مسیریابی دارد ، و از امکاناتی چون هشدار سرعت ، POI و آب و هوا هم برخوردار است
|
